Get Adobe Flash player

Strona internetowa www.sp4namyslow.psis.edu.pl używa plików cookies i podobnych technologii. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie. Więcej informacji tutaj.

Jak przygotować KIP, IPET, PDW

dla uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych?

Opracowanie na podstawie materiałów MEN i ORE:

KARTA INDYWIDUALNYCH POTRZEB UCZNIA (KIP)

KIEDY ZAKŁADAMY KIPU?

Kartę Indywidualnych Potrzeb Uczniów zakładamy w przypadku uczniów posiadających:

  • Opinie poradni psychologiczno –pedagogicznej
  • Orzeczenie o potrzebie nauczania indywidualnego
  • Lub u których dokonano rozpoznania indywidualnych potrzeb na poziomie szkoły

KTO ZAKŁADA KIPU?

Kartę indywidualnych potrzeb ucznia składającą się z części A i B zakłada wychowawca po rozpoznaniu jego potrzeb. Następnie wspólnie z zespołem powołanym ds. udzielania pomocy ustala na dany rok szkolny formę, rodzaj pomocy i osoby odpowiedzialne za wsparcie. Po akceptacji Dyrektora szkoły zapoznaje rodziców dziecka z propozycją pomocy. Po roku pracy następuje ewaluacja (każda osoba prowadząca zajęcia z uczniem obowiązana jest do dokonania ewaluacji działań i oceny efektywność zajęć oraz propozycji do pracy na następny rok). W sytuacji potrzeby kontynuacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej – przez kolejny okres czasu – do części A dołącza się kolejne części B.

Jeśli uczeń nie wymaga dalszej indywidualizacji zadaniem wychowawcy jest zakończenie karty i przechowywanie jej w dokumentacji nauczyciela wychowawcy. Przy zakładaniu i wypełnianiu karty indywidualnych potrzeb ucznia należy skorzystać z załącznika.

PODSTAWA ZAŁOŻENIA KARTY

  1. Diagnoza poradni psychologiczno – pedagogicznej/specjalistycznej (numer i data orzeczenia o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego, numer i data orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania,  numer i data opinii poradni psychologiczno – pedagogicznej, numer i data opinii poradni specjalistycznej)
  2. Karta indywidualnych potrzeb ucznia z innej placówki
  3. Rozpoznanie dokonane przez nauczyciela, wychowawcę, specjalistę dla uczniów z opinią, orzeczeniem o indywidualnym nauczaniu, rocznym przygotowaniu przedszkolnym i dla uczniów zgłoszonych przez nauczycieli jest podstawą do założenia:  Karty Indywidualnych Potrzeb Ucznia – KIPU i stworzenia Planu Działań Wspierających – PDW

OBSZARY ROZPOZNANIA( WAŻNE INFORMACJE):

1. Warunki uczenia się (czynniki wewnętrzne: motywacja do uczenia się, kontrola emocjonalna, radzenie sobie w sytuacjach trudnych, zainteresowania, spostrzeganie, uwaga, pamięć, myślenie, mowa. Komunikacja, sprawność motoryczna, Czynniki zewnętrzne (środowiskowe): środowisko rodzinne, rówieśnicze,

2. Przebieg uczenia się ( zaangażowanie procesów emocjonalno- motywacyjnych i poznawczych, z uwzględnieniem warunków środowiskowych)

3. Wyniki procesu uczenia się(techniki szkolne (czytanie, pisanie, liczenie), wiadomości i umiejętności - pożądane zachowania społeczne, cechy osobowe (aspiracje, postawy, wartości)

ZAKRES, W KTÓRYM UCZEŃ WYMAGA POMOCY:

  • W zakresie funkcjonowania poznawczo- percepcyjnego,
  • Funkcjonowania zdrowotnego, społecznego,
  • Wspierania samooceny,
  • Radzenia sobie z emocjami,
  • Myślenia przyczynowo- skutkowego, abstrakcyjnego,
  • Usprawniania motoryki, analizatorów,
  • Dostosowania wymagań,
  • Wydłużenia czasu pracy
  • Funkcjonowania w środowisku,
  • W zakresie rozwoju fizycznego, społeczno-emocjonalnego, rozwoju
  • Intelektualnego, itp.

FORMA POMOCY

1. Dostosowanie wymagań edukacyjnych do indywidualnych po   trzeb rozwojowych, psychofizycznych i edukacyjnych

2. Uzupełnianie braków wiedzy i umiejętności szkolnych

3. Zajęcia specjalistyczne

4. Porady i konsultacje dla uczniów

5. Porady, konsultacje, szkolenia dla rodziców i nauczycieli

6. Zajęcia rozwijające uzdolnienia

7. Inne

SPOSÓB REALIZACJI

1. Zajęcia wyrównawcze

2. Zajęcia korekcyjno – kompensacyjne

3. Psychologiczne

4. Logopedyczne

5. Zajęcia terapeutyczne (Muzykoterapia, Bajko Terapia, Socjoterapia)

6. Zajęcia rozwijające zdolności uczniów;

7. Inne

INDYWIDUALNY PROGRAM

EDUKACYJNO – TERAPEUTYCZNY (IPET)

DLA, KOGO IPET?

Dla ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.

(w przypadku uczniów, którzy posiadają jednocześnie orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego i orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania lub indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego opracowuje się Indywidualny Program Edukacyjno -Terapeutyczny).

PODSTAWA OPRACOWANIA IPET-U

Podstawą opracowania i modyfikowania Indywidualnego Programu Edukacyjno- Terapeutycznego – IPET jest wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania ucznia, której zespół dokonuje w odniesieniu do uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego:

− niepełnosprawnych:

• słabo słyszących,

• niesłyszących,

• słabo widzących,

• niewidomych,

• z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją,

• z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim,

• z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym,

• z autyzmem, w tym z Zespołem Aspergera,

• z niepełnosprawnościami sprzężonymi.

Podstawą do dokonania wielospecjalistycznej diagnozy są informacje zawarte w orzeczeniu zespołu orzekającego z poradni psychologiczno-pedagogicznej.

CO OKREŚLA WIELOSPECJALISTYCZNA OCENA POZIOMU FUNKCJONOWANIA UCZNIA?

  • Mocne strony, osiągnięcia rozwojowe, możliwości psychofizyczne,
  • Zainteresowania
  • Funkcjonowanie w społeczności szkolnej
  • Poziom wiedzy i umiejętności
  • Trudności edukacyjne
  • Trudności rozwojowe – ograniczenia psychofizyczne, problemy wychowawcze, opiekuńcze

Przygotowana na podstawie zajęć obowiązkowych, dodatkowych.

Przygotowywana nie rzadziej niż raz w roku, a następnie podlegająca okresowej ocenie efektywności i ewentualnym modyfikacjom.

 

Podstawą do dokonania wielospecjalistycznej diagnozy są informacje zawarte w orzeczeniu zespołu orzekającego z poradni psychologiczno-pedagogicznej. Zgodnie z przepisami prawa orzeczenie zawiera:

a)     diagnozę (rodzaj niepełnosprawności, ogólne informacje o ograniczeniach i możliwościach, mocnych stronach dziecka),

b)     zalecenia (pożądane formy wsparcia, rozwijania mocnych stron dziecka, terapii, a także najkorzystniejsza forma kształcenia),

c)     uzasadnienie (przewidywane efekty działań wspierających).

CO POWINIEN ZAWIERAĆ IPET? (ZAPIS Z ROZPORZĄDZENIA § 5 UST.2)

Nie ma obligatoryjnego wzoru IPETU, zależy on od rodzaju niepełnosprawności, nasilenia niedostosowania, etapu edukacyjnego, musi zawierać te elementy, które są wymienione w rozporządzeniu.

Nie jest programem nauczania, łączy funkcję dydaktyczno – wychowawczą z funkcją terapeutyczną, czyli zawiera cele edukacyjne i terapeutyczne uwzględnia zalecenia zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego oraz potrzeby określone w wielospecjalistycznej ocenie poziomu funkcjonowania dziecka.

1. Zakres dostosowania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb oraz możliwości psychofizycznych ucznia

2. Rodzaj i zakres zintegrowanych działań nauczycieli, wychowawców i specjalistów, prowadzących zajęcia z uczniem

3. Formy i metody pracy z uczniem

4. Ustalone przez dyrektora formy, sposoby i okres udzielania pomocy oraz wymiar godzin

5. Działania wspierające rodziców oraz zakres współdziałania z poradnią pp i specjalistami

6. Zajęcia rewalidacyjne i resocjalizacyjne i inne zajęcia

7. Zakres współpracy nauczycieli i specjalistów z rodzicami

NA JAKI OKRES OPRACOWUJE SIĘ IPET - NA KAŻDY ROK SZKOLNY CZY NA ETAP EDUKACYJNY?

IPET opracowuje się na okres, na jaki zostało wydane orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, jednak nie dłuższy niż etap edukacyjny.

IPET obejmuje wszystkie zajęcia, w których uczeń uczestniczy również propozycje zajęć rewalidacyjnych, określając ich rodzaj i liczbę godzin.

PROPOZYCJA

Może zawierać:

  • metryczkę z danymi dziecka: imię i nazwisko, rok urodzenia, nazwa placówki, etap edukacyjny, klasa, numer orzeczenia z dnia, rok szkolny
  • rozpoznanie wynikające z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego
  • opracowane wyniki rozpoznania z wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania: mocne, słabe strony, trudności i ich przyczyny
  • Opis grupy szkolnej, do której uczęszcza dziecko,
  • Tygodniowy rozkład zajęć
  • Podpisy zespołu, zgodę rodziców, data poinformowania rodziców, zatwierdzenie przez dyrektora.

W części edukacyjnej IPET może być :

- adaptacją programu nauczania, ograniczona do uwag związanych z dysfunkcją ucznia, np. dla dziecka z niedowidzeniem, niedosłuchem, niepełnosprawnością ruchową- „na wózku” lub kiedy stopień dysfunkcji ucznia uniemożliwia realizowanie treści programowych, np. dla dziecka ze sprzężoną niepełnosprawnością, z upośledzeniem w stopniu znacznym

 

- programem napisanym samodzielnie przez nauczyciela dla ucznia z orzeczeniem o kształceniu specjalnym, zawierającym cele, treści, metody i formy pracy na poszczególnych lub wszystkich

przedmiotach

IPET obejmuje wszystkie zajęcia, w których uczeń uczestniczy również propozycje zajęć rewalidacyjnych, określając ich rodzaj i liczbę godzin.

ZAKRES DOSTOSOWANIA WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH:

  • zmniejszanie ilości, stopnia trudności i obszerności zadań
  • dzielenie materiału na mniejsze partie, wyznaczanie czasu na ich opanowanie i
  • odpytywanie
  • wydłużanie czasu na odpowiedź, przeczytanie lektury
  • wprowadzanie dodatkowych środków dydaktycznych np. ilustracje, ruchomy alfabet
  • dwoływanie się do znanych sytuacji z życia codziennego
  • formułowanie pytań w formie zdań o prostej konstrukcji powołujących się na
  • ilustrujące przykłady
  • częste podchodzenie do ucznia w trakcie samodzielnej pracy w celu udzielania
  • dodatkowej pomocy, wyjaśnień
  • zajęcia w ramach zespołu dydaktyczno-wyrównawczego, gdzie szczególnie u
  • młodszych dzieci należy oprócz wyjaśniania bieżących zagadnień programowych
  • usprawniać funkcje poznawcze ( procesy intelektualne i percepcyjne ), ( zajęcia
  • dodatkowe są niezbędne, bowiem dziecko z inteligencją niższą niż przeciętna nie jest w stanie opanować tych umiejętności tylko dzięki pracy na lekcji i samodzielnej nauce własnej w domu )
  • należy zezwolić na dokończenie w domu niektórych prac wykonywanych na lekcjach
  • dyktanda przeprowadzać indywidualnie w wolniejszym tempie, gdyż dzieci te często nie nadążają za klasą
  • potrzeba większej ilości czasu i powtórzeń na opanowanie materiału.

PLAN DZIAŁAŃ WSPIERAJĄCYCH (PDW)

DLA KOGO ?

  • ucznia lub grupy uczniów o jednorodnym rozpoznaniu, wobec których, ze względu na potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne, określono potrzebę objęcia pomocą psychologicznopedagogiczną;
  • posiadającego opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej;
  • posiadającego orzeczenie o potrzebie indywidualnego rocznego przygotowania przedszkolnego dla ucznia, u którego ze względu na potrzeby rozwojowe lub edukacyjne,
  • nauczyciel, wychowawca grupy wychowawczej lub specjalista prowadzący zajęcia z uczniem, stwierdził potrzebę objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczną

CO ZAWIERA PLAN DZIAŁAŃ WSPIERAJĄCYCH?

1) cele do osiągnięcia w pracy z uczniem w zakresie pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

2) działania realizowane z uczniem w ramach poszczególnych zalecanych form i sposobów udzielenia uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

3) metody pracy z uczniem,

4) zakres dostosowania wymagań edukacyjnych wynikających z programu nauczania

5) działania wspierające rodziców ucznia,

6) zakres współdziałania z poradniami psychologicznopedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi, placówkami doskonalenia nauczycieli, organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami działającymi na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

 

Loga UE

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego